طلب باران، دعای همیشه اهالی دشت است، دعای تشنگی و استغاثه. در تربت جام هم طلب باران آدابی دارد و موسیقی ویژه ای.
در مجال این پست، الله بده تو بارون را بشنوید با صدای سعید احمد سرکوهی و دوتار استاد جمشید جوانشیر و گل احمد رستمی
ابر سياه هندو
خود را كشيده يك سو
باران بباره هو هو
الله بده تو بارون
از حرمت مزاران...
ابر سياه مرمر
خود را كشيده يك ور
باران بباره جرجر
الله بده تو باران
از حرمت مزاران...
در این پست، اجرایی از عبدالله امینی بشنوید با صدای دوتار جمشید جوانشیر. من اسم این کار را گذاشته ام هرات.
دوبیتی زیر یکی از دوبیتی هایی است که عبدالله امینی در این کار، می خواند.
چو ابر تیره با بالای هراتم
نمرده جان شیرین، با حیاتم
به دیدار تو دلبر خواهم آمد
اگر حسرت نغلطاند به خاکم
توضیح یک نکته به نظرم ضروری می رسد و آن این که برای نمایش فایل های صوتی در اینترنت، به ناچار باید، حجم شان را کم کرد. بخشی از کیفیت صدا، در این سبک سازی فدا می شود. آهنگ هایی که در این وبلاگ گذاشته ام هم از این قاعده مستثنا نیستند. بیشتر اجراها، تا یک دهم حجم اصلی شان سبک شده اند. بنابر این ممکن است کیفیت صدا، آنقدرها مطلوب نباشد.
چنانچه هر یک از مخاطبان دوست دارد، کار را با کیفیت اصلی بشنود، فقط کافی است به من اطلاع داده و آدرس میل بگذارد. من در کوتاه ترین زمان، کار را برایش میل خواهم کرد.
این کمترین کاری است که می توانم برای عاشقان موسیقی تربت جام انجام بدهم
مقام الله مدد یا مقام شیخ احمد جام، مقام عشق و ارادت مردم خطه تربت جام به ژنده پیل شیخ احمد جام است.
در این پست، مقام الله مدد با صدای استاد نورمحمد درپور را بشنوید...

فقط توضیح این نکته ضروری است که آنچه در قالب این اجرا، روایت می شود، بیشتر از آن که بخشی از تاریخ را بیان کند، روایتگر ارادت مردم این سامان به شیخ احمد جام است.
احتمالا تا به حال هر چه از سرپنجه های هنرمندانه استاد ذوالفقار عسکریان شنیده اید، نوای دوتار بوده است. این بار بداهه نوازی استاد با تار و آوازخوانی ایشان را بشنوید که در نوع خودش بی نظیر است.
این بداهه نوازی ویژه وبلاگ دوتاری اجرا شده است.
اجرایی بی نظیر از فرزند خلف غلامعلی پور عطایی
دلارام را با صدای جمشید پور عطایی از اینجا بشنوید
چو مجنون در بیابان خانه دارم
ز طفلی روی در ویرانه دارم
نمی آید قرارم تا نسوزم
همانا طینت پروانه دارم...
طرقه عاشق خورشيد بود و مي خواست به خورشيد برسد. او هزار اسم خدا را آموخت تا در راه رسيدن به خورشيد نسوزند. در آخرين منزل در آستانه رسيدن تا خورشيد اما، از شوق، اسم هزارم خدا را فراموش كرد و سوخت.
قطعه طرقه را با صدای استاد کریم کریمی از اینجا بشنوید.
«مندسين نو دامادم» نغمه اي نسبتا قديمي است كه در تربت جام اجرا مي شود. ظاهرا «مندسين» كه جوان رشيدي بوده از عشاير، عليه ظلم قيام مي كند و سالهايي را در كوه و كمر مي گذراند تا سرانجام ناجوانمردانه كشته مي شود.
به رسم عمده سوگسروده ها، شعر اين نغمه، مويه هايي كه مادر در سوگ فرزند مي كند.
«مندسين» را از اینجا بشنويد. اين كار با همكاري موسسه سروش و با دوتار «عزيز تنها» اجرا شده است. چنانكه در شناسنامه كار آمده ظاهرا خواننده اين اثر نخواسته شناخته شود.
مندسين نو دامادم
ننه مهرت نرفته از يادم
جونت قربون وطن شد
ننه لباس ورتنت كفن شد
تشته كاسه او خالي
ننه گله خوردي و منالي
گله گله برنو بود
ننه مندسين مو جلو بود
اي ماه نه بود و او ماه بود
ننه سينه مندسين پر آه بود
دستاي پر حنا پر خون شد
ننه قد سرو تو نگون شد

